pasisikatin kita

ito na–ang pinakapapansin na komento sa kasaysayan ng datkom at sa sobrang agaw atensiyon nitong blogistang ito, naisipan ko na ibigay sa kanya ang hinihiling niya.

sabi nga, baliw na matatawag ang taong papatol sa baliw. pwes, nakahanap siya ng katapat niya.

una sa lahat, mayabang talaga ako at matagal ko ng alam na magaling ako sumulat pero hindi ko lang masyadong pinapahalata. yung talento ko? wala sa kalingkingan ng talento na meron ka. kung ikukumpara lang din sa iyo? hindi naman sa pagaano pero nainsulto ako.

pangalawa, hindi ako nagpapanggap sa blog na ito. lahat ng makikita ng mata mo dito ay kapiraso ng pagkatao ko. banal ang bawat titik. sagrado ang bawat kwento. hindi ko kailangan patunayan sa kahit kanino, lalo na sa iyo, kung nagsasabi ako ng totoo. hindi naman ako nandito para paniwalain kayo sa mga kasinungalingan. nagsusulat ako para maglathala, maglabas ng sama ng loob, matuto mula sa pagkakamali, insultuhin ang mga bobong katulad mo, bumuo ng alaala at kausapin ang sarili ko. para sa akin, hindi para sa kahit kanino.

pangatlo, im consistently inconsistent. sana marunong ka makaintindi ng ingles kasi hindi ko alam kung paano pagkakasyahin iyang napakalaking ideya na yan sa kokote mo. ito yung isa sa mga bagay kung bakit ako tinanggap ng tao dahil sa lagi akong merong hindi ko alam.

pangapat, diyos ka kaya huhusgahan mo ako? pwes ako xienahgirl, wala rin akong pakealam pero pasisikatin kita.