ngayon lang sa buong dalawang taon ko ng pagkakaroon ng sariling kwarto naging magulo ang mga gamit ko. hindi talaga ako makalat at sa katunayan, lahat ng makita kong basura, tinatapon ko kaagad. kaya kapag nakita ko yung mga gadgets ng kapatid kong nakakalat, sinisigurado ko sa iyo sa basurahan niya yan mapupulot.

gustong gusto kong pinapanood sa tv yung palabas na pinapakita nila yung mga bahay ng mga sikat na tao. kapag nagpapasok ka kasi sa kwarto mo, parang ipinapakilala mo na rin sa kanila kung sino kang talaga. binubuksan mo yung posibilidad na maintindihan ka nila. para sa akin, ang kwarto ko, bukod sa banyo, ang isa sa mga lugar sa bahay kung saan nakakulong ang aking mga pangarap, kalibugan at sikreto at dahil medyo matagal akong nawala sa blogosphere, hayaan niyo na magpakilala akong muli sa inyo sa pamamagitan ng pagpapakita sa inyo ng mga lihim ko.

1) single sized bed na may kubrekama na felix the cat- para sa single na tulad ko
2) dugyot hotdog pillows- hindi ko alam kung bakit ayaw ko ipalaba itong mga unan ko na ito.
3) dugyot square pillows- hugis kwadrado
4) malong- hindi ako nakakatulog hanggat hindi ako nakakapagkumot. wala akong pakealam kahit brownout o summer, basta ako? magkukumot pa rin ako.
5) peksman mamatay ka man nagsisinungaling ako- mas gusto ko si eros atalia kaysa kay bob ong
6) cherry p1 mobile phone- si pharell, pangalawang selpon ko na ito sa ganitong klaseng model. nalaglag sa tricycle yung una at walang nagbalik dahil sa akala nilang lahat ay isa lang itong calculator
7) laptop tray- mas mababang desk, mas maganda
8) msi wind netbook- Zeff ang ipinangalan ko sa laptop ko, may reklamo? ito ang isa sa mga pinakamahal na naipundar ko simula ng nagtrabaho ako sa gerbis. alam niya lahat ng katarantaduhan ko–na wala akong porn. Zeff ang pangalan ng laptop ko kasi naisip ko msi wind. wind. zephyr. zeff. cool.
9) charger/power outlet- pangcharge, pangpower kay Zeff
10)toeberries flipflop- akala ko 89php ito, akalain mong pagpunta ko sa cashier 45 pesos lang? ito ang nagsalba sa akin nung mga panahon masakit na ang paa ko sa paghihitay dahil sa pagsuot ko ng highheeled shoes
11)lampshade- 180pesos pero nabili ko ng 150pesos, napamura ako diba? pagdungaw ko sa kabilang tindahan, 130pesos ang presyo. napaputangina talaga ako.
12)durabox- ang dahilan kung bakit lukot ang mga damit ko dahil hindi sila nakatiklop ng maayos.
13)tv- na channel 9 lang ang meron
14)lens cap- na akala kong nawawala
15)payong- na hindi ko ginagamit kapag umuulan dahil baka mabasa
16)microphone- na hindi ko alam kung bakit ako merong ganito sa kwarto ko
17)plastic bag- na may laman na madami pang plastic
18)electronic piano- na kahit kailan hindi ko natutunan gamitin
19)havaianas- napanalunan ko sa isang surfing event ng mga bloggers
20)king air- electric fan
21)laundry basket- dito nakalagay yung mga damit na sinuot ko ng 3 araw
22)id strap- nakuha ko sa iblog summit event
23)wallet- lalagyan ng limpak limpak kong salapi
24)kikay kit- deadly secet weapon
25)pabango- mas deadly secret weapon
26)virgilio- stuffed monkey na pagaari ng kapatid ko na hindi ko alam kung bakit nasa akin
27)thou- canon 1000d camera na binili ko nung december 31. pinakamahal na naipundar ko sa taong nakalipas.
28)plastic bag- na naman
29)basket- dito nakalagay yung mga importanteng papeles ko tulad ng resignation letter at resibo mula ministop
30)paperbag- dito nakalagay ang ilan sa mga nakuha kong freeebies mula sa mga blog events
31)bag- maraming marami pang bag
32)lunch box- na hindi ko pa nagagamit at mas gusto ko na lang display dahil sa sobrang ganda
33)sneakers- 130pesos ko nabili sa 168mall dahil may damage
34)fuschiang kurtina- dahil wala ng kaming iba pang kurtina
35)bintana- na inakyat ko ng minsang naiwan ko ang susi ng bahay

hindi maayos ang pagsasalathala nito kaya alam ko na may mga nauna ng nakakita ng entry.

nakainom pero hindi lasing, sorry na.

madami ang nakakapansin na nitong mga nakaraang araw ay napapadalas ang paginom ko kasama ang aking mga kaibigan at kaopisina. seryosohan, wala akong problema sa pagkontrol sa paginom dahil alam ko kung kailan sapat na ang ilang bote at hindi mabilang na shots. totoo lang? gusto ko magpakabasag, magpakalango at magpakabangag pero mukhang hindi mangyayari yan dahil mga meron akong kusang pagiisip na ihinto na ang paginom sa tamang oras saka medyo malayo pa ang uuwian ko at baka makatulog ako sa bus at hindi ko na alam kung paano ang daan pauwi. mahirap na, baka magahasa ako ng mga lalake ng di oras. mas maganda sana kung aware ako sa ginagawa nila sa akin para naman maenjoy ko yung experience, parang rape with consent.

sa katunayan, marami nga sa mga kainuman ko ang sumisita sa akin at sinasabi na hindi ako nagpunta doon para magpicnic gawa ng puro pulutan ang kinakain ko at hindi ako tumatagay. pass lang ng pass. sa gutom ako, kanya kanyang hobby yan. noon nga may [entry] ako tungkol sa hindi ko paginom–natuto lang naman talaga akong magmamam nitong nakalipas na taon dahil sa mga events kasama ang mga bloggers.

blame them bad influence bastards–not for being bloggers, but for highly documenting booze sessions.

ano daw? click

ito ang dinatawag na dedikasyon sa blogging. hindi ako magbubura ng typo errors, patynay na hindi ako lasing at madami lang ako nainom. lakokohan na sabihin na lasing ako. nabusag lang ako sa kinain kong pulutan. haya. eksaktong alasais kwarenta ng umaga ika anim na araw ng hulyo taong kasaukyang. susubukan kong sumalt ng lathala at alalahain ang mga naganap sa pagtitipon n a idiniaos ni pedro na naguupmasw sa pulitan at beer. iyon para sakeng ang pinawkamagandaeng blog party na napadpaed ako

shet wala ako maalala sagit. auyn.

kumain ako ng kropek ng hindi ko manl ang naisawsaw sa suka
pinainom agad ako ng isang shot ng beer ni [mariano]
umorder ako ng kanin nagpakuha ng kiytsara
inubos ni [mia] nag kalahati ng isang order ng crispy pata
ang tagal dumaing ng pinakuha ko na tubig
naagpunta yung isang staff at sinabi na asikasuhin ang nasa vip table 3
pictre. mraming picure pa
ako ang naglagay ng tekila sa mga shot glass
biuhat ako ni [ferbert] papuntang banyo
sinamahan ako ni [mia] sa banyo para sumuka–patunay na busog na ako lang
hindi ko naubos ang kanin na nagkakahalagang bente pesos
dinudutdot ni [romydiaz] ang mushroom ko na kianin ko mula sa kebab
nagpabukas ako ng isangh bote ng beer pero di ko rin naubos
nawala yung shot glass ko
dalawang beses ako sumuka
sinasabi nila na lasing na ako pero marami lang talaga ako nainom
nakatabig si romydiaz ng bote ng beer
ang iksi ng palda ni [docmnel]
ang daldal ni [pedro]
ferbert at [janelle]
ako ang huling shot ng tekila
lumipata ako sa sofa
umalis na si janelle
nakadilpi ako
ang ganda ng legs ni docmnel
tinuruan ko si [mentholguy] na magmessenger gamit ang phone
nakipagusap sa messenger gamit ang sarili kong phine
picture pictuer
nagpakuha ng pangalawang plato ng lemons
may asin din
inaagaw ko kay mentholguy yung csamera dahil sa mga kakaiba niyang shots
binuksan ni docmnel ang zipper ng blose ko
nakatulogf si mariano
ang tagal dumating ng pinakuha kong tubig
antok na si docmnel
nahihilo na ako
nakita ko si aaron villena
nagbanyo si [trinalabandera] at docmnel
pinauna ako sa banyo dahil sa nasusuka an ako
ilabg beses ako hinila mua; sa sofa para itayo
ang agandha ko daw sabi ni trinalabandera
lumabas na kami ng bar
hanap dae ng starbucks pero naligaw kami
mula sgt esgurra napunta kami sa sgt fuenteblla
umalis na si docmnel
di pa daw ako lasing sabi ni trinalabandera dahil alam ko pa ang direksiyon
binili ako ng taho ni romydiaz
coffe bean and tea leaf
umorder si pedro sa halagang 1.4k
nagpunta akong banyo pero di ako sumuka
mud slide drink
bumangka si pedro sa kwento
nasusuka ako sa kape dahil busog na talaga ako
ex ni pedro
pwede ang tagalo na komenta sa blog ni mentholguy
dapat talaga naglugaw na lang kami
vanilla sa mud sli pedro
binigyan ako ni trinalabandera ng breatj mints
napagod ako sa kakalakad
ayaw nila maniwala an merong starbucks sa the loop\
umuwi na kami ni mentholguy tumawid sa kalsada pumara ng taxi

ang sakit ng kidney ko. nararamdaman ko na masakit na ang kidney ko ngayin. yan ba ang lasing? makakaalala ba ang taong lasing? walang taong lasing ang aamin na lasing siya pero ipinapangak o ko, marami lang alaga aoe naminom. kita naman niyo ang dami ko pa naalala pero di yan sa tamang pagkakaayos. kanya kanyang trip ito.

[click]

ironman picture number one at ironman picture number two

[/offtopic]

habang inaantay ko na mabakante ang computer para makisawsaw sa free internet sa isa sa mga pinakasikat na clothing store, naisipan ko muna magchillax at kumaswal sa isang area. pinanood ko ang dalawang magkaibigan na naglalaro ng baseball sa wii nang bigla na lang silang humirit nito…

pare1: bat ganyan ka tumira? ang bakla.
pare2: pinapraktis ko na nga ang magpatalo sa laro.
bakit mo naman pa kailangan pa pagensayuhan yun?
balak ko kasi makipagpustahan sa kanya tapos magpapatalo ako.
ano ba yung balak mo?
pipiringan ko ang mata niya tapos dadalhin ko either sa tagaytay o antipolo.
pare wag dun, sabi ko sa iyo sa manila bay kayo.
gusto ko dun kami magdinner
sa manila bay na nga lang talaga
alam mo ba na nagaaral ako mag-bake para sa kanya?
oh di nga?
gusto ko siya bigyan ng cake na gawa ko
ganun?
i want the perfect romantic date for her.
sabi ko sa iyo pare dun ka sa manila bay, may sunset.
pagtatawanan niya lang yun.
ano ka ba? baka maiyak pa yun.
gagawin ko talaga lahat pare, the works.
kung gusto mo dun ka sa may makati
ano meron dun?
may chinese restaurant tapos nakaupo kayo sa sahig, 600 lang.
ayaw ko dun
dun ka na lang sa condo, sa roof top. tapos tutulungan kita magset up.
paano kaya kami dun sa roof top? ang daming tao dun.
ayos lang yun pare.
gusto ko kasi medyo outdoor para kakaiba.
ano gusto mo? sa garden gazeebo?
basta pare, gagawin ko ang lahat.
maganda sa may Le Souffle
maganda nga daw yung ambience dun
maghanda ka ng 3thousand
ayos lang yun, makakakuha naman ako ng 10thousand
goodluck, pare. kaya mo yan.

lahat ng tao tsismoso. walang tao na ayaw ng balita. alam ko sasabihin ninyo nakikiepal na naman ako sa usapan ng iba. anong magagawa ko? epal talaga ako. pinanganak akong intrimitida. sa parteng ito, kasalanan na nila. ang lakas ng boses nila habang naguusap. kung gusto nila na silang dalawa lang ang makakarinig, dapat sa library sila nagpunta at dun na lang nagbulungan kasabay ng mga halinghingan na maaaring magbigay sa atin ng ideya para magduda sa kanilang tunay na kasarian.

ang masasabi ko: tunay na lalake si pare2. hindi dahil sa magarbong pagpaplano niya, kung hindi dahil sa hindi siya nahhiyang humingi ng tulong para maipakita kung gaano siya kapursigidong mapasaya ang minamahal niya. akala ko sa mga youth oriented show ko lang nakikita ang mga ganitong eksena kung saan nagpaplano ng ‘the works’ ang mga magbabarkada para kay pare na makuha niya ang katawan loob ni mare, ang totoo–nangyayari pala talaga sa buhay natin ang maging baduy.

marami pa sana ako gusto sabihin sa kanyang mga paraan para mahulog ng tuluyan ang loob ni mare kaya lang medyo nahiya ako. hindi kami close. gusto ko rin nga sana tapikin ang balikat ni pare2 nung mga panahon na yun at bulungan ng goodluck kaya lang nagutom ako bigla kaya kumain muna ako at hindi ko na narinig ang iba pang pinagusapan nila. ano kala niyo sa akin, hardkor tsismosa? anong gusto niyo? sundan ko pa hanggang sa bahay nila para malaman kung ano ang kabuuan niyang plano para kay mare? siyempre may life din naman ako. may sarili din akong lovelife.

mare na taga cainta, kung sino ka man–ang swerte mo. seryoso, maswerte ka kay pare2. sana lahat ng lalake katulad ni pare2, katulad niyang baduy.

kala ko ba may sarili akong lovelife? bakit ko pinapakealaman itong mga ito?