the coffee bean and tea leaf
barrista: good afternoon ma’am can i have your order?
xienahgirl: one large white chocolate latte and one large hot double chocolate with marshmallows
barrista: for here?
xienahgirl: to go.
barrrista: would you like some whip cream on your hot chocolate?
xienahgirl: is there an additional charge?
barrista: wala naman po.
xienahgirl: then go ahead and put some.
barrista: ok. can i have your name please?
xienahgirl: my name is X
barrista: one large white chocolate latte and one large hot double chocolate with marshamallows for miss rex.
xienahgirl: my name is X. you know? the letter X. its not REX
barrista: oh im sorry, ms X.
xienahgirl: DO I LOOK LIKE A REX TO YOU?

starbucks
barrista: good evening ma’am welcome to starbucks, can i have your order?
xienahgirl: id like to have mocha latte
barrista: is it gonna be a venti?
xienahgirl: yup
barrista: for here
xienahgirl: yup
barrista: can i have your name please?
xienahgirl: just put the letters xG on my cup
barrista: one mocha latte for miss xG

*tapos tiningnan ko yung cup ko, ang nakalagay eksgee. shit po.

cerealicious
crew: what is your order?
xienahgirl: id like to have a charlie and the chocnut factory
crew: and your name is?
xienahgirl: xienah
crew: call out na lang po yung name niyo miss xienah
xienahgirl: im sorry?
crew: call out na lang po miss xienah
xienahgirl: your the only person who got my name correctly.

simula noong nakuha niya ng tama ang pangalan ko, minahal ko na siya bilang crew. kaya lang sa kasamaang palad, nagsara na yung branch.

sa mga alam at hindi ko alam.
sa mga gusto at hindi ko gusto.
sa mga mahal at hindi ko mahal.

nandito ako ngayon sa isang madilim na kwarto at nagsusulat ng tungkol sa wala akong ideya kung paano ko ipapaliwanag. inuudyok ako ng pagkakataon na maging masalimuot at maging miserable kaya hinayaan ko ang sarili ko na lamunin na lamang ng karimlan. mahirap talikdan ang ganitong bugso ng emosyon. meron akong mga bagay na gustong sabihin sa mga tao sa personal pero mukhang matatagalan at mahihirapan ako, kaya dito ko na lang siguro itatagubilin ang lahat ng aking nadarama.

sa iyo, na alam kong relihiyosong sumusubaybay sa talambuhay kong ito, gusto kong iparating sa iyo na binigyan ko ang sarili ko ng napakaraming pagkakataon para mahalin ka. inantay ko ang punto na titibok ang puso ko para sa iyo pero sa dami ng araw, linggo at buwan na nagdaan–nalulungkot ako dahil naisip kong hindi ako pwedeng magpanggap sa sarili ko. hindi ko kayang suklian kung ano ang naibigay mo.

salamat at nangyari ka sa buhay ko, kaya lang, hindi pa ngayon ang panahon ng pagibig.